یکی از تاکیدات طرح جامع فولاد، رسیدن به ظرفیت ۵۵ میلیون تن است. البته یکی از انتقادهایی که به طرح جامع فولاد ‏می‌توان وارد کرد، ایجاد ظرفیت ۵۵ میلیون تن است که به طور کلی، رسیدن به چنین ظرفیتی تا چه اندازه ضرورت دارد؟ ‏چراکه همواره با این پرسش روبه‌روییم که در آینده اگر با مشکل ویژه‌ای برخورد نکنیم و وضعیت اقتصادی نیز رو به بهبود ‏باشد، سرانه مصرف فولاد کشور به چه اندازه می‌رسد؟
در این میان تامین زنجیره فولاد یکی از بحث های مهم و پرتنش مجامع صنعتی در چند سال گذشته بوده است و همیشه ‏در این بحث یک طرف قضیه کارخانه‌های فولاد هستند که از عدم تامین نیاز به مواد اولیه شان می نالند و در طرف دیگر ‏دعوا، کارخانه های سنگ آهن که مدعی اند، همیشه تامین نیاز داخلی را بر صادرات اولویت داده اند‎.‎
‎ ‎در کشور ما ایجاد و توسعه زیرساخت‌های صنعت فولاد در دستور کار دولت‌های قبل و پس از انقلاب قرار داشته و امروز ‏ایران با داشتن ذخایر غنی و معادن بزرگ سنگ‌آهن، منابع انرژی مزیت‌دار (گاز و زغال‌سنگ)، دانش و نیروی متخصص و ‏مجرب و صنایع پشتیبانی‌کننده همچون نسوز و فرو آلیاژ ، پیشرفت‌های خوبی در این زمینه کسب کرده است‎.‎
‎ ‎با وجود هدف‌گذاری تولید 55 میلیون تن فولاد در افق چشم‌انداز 1404، مجوزهای متعددی بدون رعایت مزیت‌های ‏مکانی و الزامات یکپارچگی در زنجیره تا حدود 90 میلیون تن صادر شده است‎.‎
‎ ‎برخی از این مجوزها به معادنی داده شد که تامین‌کننده سنگ‌آهن برای فولادسازان بودند و در نتیجه به جای اینکه ‏خوراک کارخانه‌های فولاد را تامین کنند، سنگ آهن استخراج شده را خود به فرآوری می رساندند‎.‎
عدم توجه به مطالبات سنگ آهنی ها ‏
در همین رابطه علیرضا سیاسی‌راد  دبیر انجمن سنگ آهن ایران می‌گوید عدم مدیریت صحیح کارخانه‌های فولادسازی ‏برای معادن سنگ آهن کشور مشکلات جدی به وجود آورده است.‏
وی اظهار کرد: در سال های گذشته همیشه این سنگ آهنی ها بودند که باید تاوان سومدیریت مدیران کارخانه های فولاد ‏را می دادند.‏
‏ سیاسی راد در ادامه افزود: مدیران کارخانه های فولادسازی مدام از نداشتن مواد اولیه مورد نیاز شاکی هستند و دلیل آن را ‏صادرات سنگ آهن به خارج از کشور می دانند.‏
‏ وی در پاسخ به این اعتراضات گفت: کارخانه های سنگ آهن همیشه سر وقت محصول موردنیاز فولاد سازان را به آنها ‏تحویل داده اند، اما متاسفانه پول خود را با تاخیرهای زیاد دریافت کرده اند.‏
‏ دبیر انجمن سنگ آهن ایران ادامه داد: اگر آمارهای گمرک را بررسی کنید، مشخص می شود که صادرات سهم کوچکی ‏در مقابل تامین نیاز داخلی برای کارخانه های سنگ آهن داشته و از طرفی بخشی از این صادرات مربوط به محصولاتی ‏می شود که در داخل مصرف ندارد.‏
واردات سنگ آهن تابو نیست
از سویی دیگر، قدیر قیافه عضو هیات مدیر انجمن سنگ آهن ایران: طرح جامع فولاد به شیوه کنونی با هدف تولید ۵۵ ‏میلیون تن فولاد تا ۱۴۰۴ حاصل تصمیمات اشتباه محرابیان وزیر وقت صنعت و پلارک رئیس وقت هیات عامل ایمیدرو در ‏دولت دهم بود.‏
مدیر انجمن سنگ آهن ایران ادامه داد: قطعا در آینده نزدیک در تامین سنگ آهن به مشکل خواهیم خورد. واردات سنگ ‏آهن چیز بدی و تابو نیست و ایران در سال‌های نه چندان دور هم ایران واردات کنسانتره و سنگ داشت.‏
تنها کشوری که قابلیت تامین سنگ آهن را در آینده خواهد داشت، افغانستان است چرا از این قابلیت استفاده نمی‌کنیم؟ ‏عیار سنگ آهن افغانستان نیز بسیار بالا و بطور متوسط ۶۰ درصد است.‏


نادیا صمدی - فولادنیوز